Het verhaal van Tineke

Er was eens een meisje Tineke dat een grote wens had. Zij wilde graag leren lezen en schrijven. Tineke had niemand die het haar wilde leren omdat daar erg veel geduld en inspanning voor nodig was. Tineke ging werken op een sociale werkplaats, want daar was het immers niet nodig om te lezen en te schrijven, omdat het daar voor alle mensen gedaan werd.

Op een dag ging er iets veranderen in het werk van Tineke, zij moest buiten gaan werken, omdat haar baas dat wilde.

Toen kwam ze bij een lieve fee die zei haar : “Als je bij mij wilt blijven werken dan moet je iets leren”. Tineke antwoordde daarop:  “Ik wil leren lezen en schrijven”, waarop de fee zei : “Dan zul je dat moeten leren”. De fee leerde Tineke het alfabet toen dat goed ging leerde de fee haar woordjes zoals aap, noot, mies enzovoort. Toen zei de fee tegen Tineke:” Nu moet je naar de school voor mensen die nog meer willen leren lezen en schrijven”. Zo gezegd zo gedaan, Tineke ging naar het ID college en werd steeds slimmer in het lezen en schrijven. Daarna ging ze leren bankieren maar Tineke wilde nog meer.

Toen op een dag zei Tineke tegen de fee: “ Nu  ik al een beetje kan lezen en schrijven, wil ik ook beter leren praten”. De fee zei tegen Tineke:  “Dan moet je naar de fee van het spreken, maar deze fee kost centjes en ik weet niet of dat zomaar kan”.  Tineke ging met  hulp van de leesfee naar de spreekfee  Ineke en deze zei: “ Ik zal je leren spreken”.

Nu vier jaar later kan Tineke lezen en schrijven en wordt zij iedere dag slimmer en slimmer waardoor zij nog lang lees- en schrijfplezier zal hebben.

Een oud spreekwoord zegt: Je bent nooit te oud om te leren en dat is zeker zo voor de vele analfabeten.

 

Tineke, september 2013